ΠΡΟΣ
τον Υπουργό Υγείας κ. Ανδρέα Ξάνθο
τον αναπλ. Υπουργό Υγείας κ. Παύλο Πολάκη
ως εποπτεύοντες των Ιατρικών Συλλόγων της χώρας
Κλεάνθη Γρίβας
Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Δρ. ψυχιατρικής ΑΠΘ

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ
το Διοικητικό Συμβούλιο
του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ
ΓΙΑ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ»

«Αλλά δεν έχομεν μόνον αυτάς τας αποδείξεις της τρομοκρατίας, η οποία συνεχίζεται και μετά τας εκλογάς. Εχομεν και πάλιν τον κ. Καρδαμάκην και μετά τας εκλογάς. Και έχομεν το δικαίωμα από του εθνικού τούτου βήματος να απευθυνθώμεν προς αυτόν και να του είπωμεν: Ποίος είσαι συ, στρατηγέ Καρδαμάκη, ανάξιε ηγέτα του στρατεύματος;»

Γεώργιος Παπανδρέου

Αρχηγός της Ένωσης Κέντρου από το βήμα της βουλής στις 19/01/1962, κατακεραυνώνοντας τον κ. Καρδαμάκη, κύριο οργανωτή των εκλογών βίας και της νοθείας τον Οκτώβριο 1961.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ
τα 10 εκ των 15 μελών του Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ.
ήτοι τους: Εξαδάκτυλο Αθανάσιο. Χατζηδημητρίου Μαρία, Νίτσα Νικόλαο, Ρίζο Σταύρο, Αθανασιάδη Χρήστο, Γεωργιάδη Χαράλαμπο, Καρανταγλη Νικόλαο, Μητσιάκο Γεώργιος, Παρασκευόπουλο Σάββα και Σιούλη Αθανάσιο),

τα οποία, με την (ουσιαστικά ανυπόστατη, νομικά διάτρητη και ηθικά αποκρουστική) ομόφωνη απόφασή τους στις 28 Νοεμβρίου 2017, για παραπομπή της συζύγου μου Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου-Γρίβα, ειδικής παθολόγου, στο (κομματικά ομοαίματο και ομογάλακτο) Πειθαρχικό Συμβούλιο του Ι.Σ.Θ.,

πυροδότησαν μια διαδικασία εφαρμογής ενός ιδιότυπου Συμβολικού Ποινικού «Δικαίου», σύμφωνα με το οποίο διώκεται το Φρόνημα (τι πιστεύεις) και όχι η Πράξη (τι έκανες), το οποίο (για όσους εντρυφούν στη νομική επιστήμη) αποτελεί ολοσχερή αναίρεση του δικαίου, αναβιώνοντας (ως καρικατούρα, ευτυχώς) μεθοδεύσεις από την εφιαλτική για τον τόπο εμπειρία της περιόδου του Εμφυλίου Πολέμου, παραβιάζοντας ανενδοίαστα κάθε δικονομικό κανόνα.

Με την αναγκαία διευκρίνιση:

(α) Ότι πρόκειται για ένα Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο εκλέγεται (δυστυχώς, νομίμως) με κομματικά/παραταξιακά ψηφοδέλτια και, συνεπώς, είναι κομματοκρατούμενο [βλ. στην σημείωση 1, τα σχετικά κομματικά-βιογραφικά που χρησιμοποιούν τα ηγετικά του στελέχη στις προεκλογικές «εκστρατείες» τους για το Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ.)

(β) Ότι η προσωπική μου σχέση με τον εν λόγω Σύλλογο:

Είναι Εθελουσίως θέση «μη-συμμετοχής» (στις διαδικασίες του δεν μετέχω ούτε ως «ψηφοφόρος», ούτε ως «υποψήφιος», πρώτον, γιατί δεν διαθέτω τα «κατάλληλα προσόντα», και δεύτερον, γιατί δεν έχω καμιά κοινωνική ή ψυχολογική ανάγκη από τέτοιες «ιδιότητες»), και
Είναι καταναγκαστικά θέση υποχρεωτικής συμμετοχής, δεδομένου ότι, εξαιτίας της υφιστάμενης νομικής διευθέτησης, «πρέπει» να ανήκω σε ένα επαγγελματικό σωματείο προκειμένου να μπορώ να ασκώ το επάγγελμά μου.

ΠΕΡΙ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ «ΔΙΚΑΙΟΥ»

Το Συμβολικό Ποινικό «Δίκαιο» (η εφιαλτικότερη μορφή «δικαίου» που αναιρεί κάθε έννοια Δικαίου και μοναδικό εργαλείο όλων των «δικαστηρίων σκοπιμότητας») όταν  παράγει μη-αναστρέψιμες ατομικές και μαζικές τραγωδίες, ενώ όταν εφαρμόζεται σε περιόδους ομαλότητας παράγει ανεκδοτολογικές καταστάσεις που ανατρέπονται (ευτυχώς) με την προσφυγή του θιγόμενου στις διαδικασίες του Πραγματικού Ποινικού Δικαίου, το οποίο δεν κρίνει το Φρόνημα αλλά την Πράξη. Πράγμα που σημαίνει ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι, θύτες και θύματα, θα βρεθούμε συντόμως ενώπιον του φυσικού μας δικαστή.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα εφαρμογών του Συμβολικού Ποινικού «Δικαίου» αποτελούν, μεταξύ άλλων: η Φασιστική Ιταλία (Π.Κ. 1930 ή Κώδικας Ρόκκο), η Ναζιστική Γερμανία (τροποποίηση Π.Κ., φυλετικοί νόμοι του 1935), η σταλινική Ρωσία και οι χώρες που είχαν την ατυχία (εξαιτίας της παράνοιας των εμπλεκόμενων) να βιώσουν την τραγωδία του εμφύλιου αλληλοσκοτωμού (όπως η Ελλάδα κατά την περίοδο 1946-49, στην οποία με το Γ’ Ψήφισμα του 1946, τον Αναγκαστικό Νόμο 509, και άλλα συναφή «νομοθετήματα», καθιερώθηκε η Διοικητική εκτόπιση, τα Στρατόπεδα συγκέντρωσης, η Εκκαθάριση δημοσίων υπηρεσιών, ο Έλεγχος του φρονήματος (πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, η Στέρηση της ιθαγένειας, η δήμευση περιουσιών, κ.α., τα οποία θεσπίστηκαν ως «έκτακτα μέτρα» και επιβίωσαν επί δεκαετίες (καθότι, στην Ελλάδα, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού).

Προφανώς, το ιστορικό DNA ορισμένων εξακολουθεί, δυστυχώς, να επηρεάζει τη σκέψη και τη συμπεριφορά τους, με τρόπο ώστε να δίνουν αφορμή στην αναβίωση (ενδεχομένως όχι ενσυνείδητα και, ευτυχώς, μόνον εν είδει καρικατούρας) ενός «πνεύματος» (και πάλι ευτυχώς, μόνο αυτού) της δίωξης του φρονήματος με την οποία στέλνονταν κάποτε αρκετές χιλιάδες άνθρωπο στο απόσπασμα και δεκάδες χιλιάδες στις φυλακές και στα ξερονήσια, όχι γι’ αυτό που έκαναν, αλλά γι’ αυτό που ήταν (όπως αποδεικνύεται από τα βασανιστήρια και τις πιέσεις στις οποίες υποβάλλονταν για την «αποκήρυξη» των ιδεών τους).

ΔΕΙΤΕ το εξαιρετικό μάθημα για το «Συμβολικό Ποινικό Δίκαιο» του αείμνηστου καθηγητή ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΩΛΕΔΑΚΗ, στην εκπομπή «Ενεργός Πολίτης» (ΕΡΤ 3, 29-06-1994)

https://www.youtube.com/watch?v=Z4rocc5Lb54

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Όλα τα παραπάνω σημαίνουν απλώς ότι θα χρησιμοποιήσω κάθε νόμιμο μέσο στη χώρα μου και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εναντίον κάθε απόπειρας των 10 (εκ των 15) μελών του Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ. να εφαρμοστεί (με ανεκδοτολογικό, βεβαίως, τρόπο) οποιαδήποτε, έστω και γελοιογραφική, απομίμηση πρακτικών του Συμβολικού Ποινικού «Δικαίου» σε βάρος της συζύγου μου Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου-Γρίβα, ειδικής παθολόγου, γιατί τόλμησε να έχει άποψη για τα εμβόλια, η οποία:

1) Είναι απολύτως διαφορετική (προς τιμή της) από την άποψη των εν Ελλάδι εμβολιοφρόνων, πολλοί εκ των οποίων συνεργάζονται ποικιλοτρόπως (και με το αζημίωτο) με τις διάφορες εκφάνσεις του φαρμακο-βιομηχανικού καρτέλ που παράγει τα εμβόλια (χωρίς, βεβαίως, να δηλώνουν ποτέ την ύπαρξη σύγκρουσης συμφερόντων, όπως απαιτεί ο νόμος), οι οποίοι επιμένουν ότι «τα εμβόλια είναι απολύτως ασφαλή και δεν έχουν παρενέργειες». Και

2) Είναι σύμφωνη με την άποψη όλων των διεθνώς εγκυρότερων πηγών ενημέρωσης, όπως «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC) των ΗΠΑ, το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων» (ECDC) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα, τα οποία επαναλαμβάνουν επιμόνως στις ιστοσελίδες τους ότι «τα εμβόλια είναι φάρμακα και, ως τέτοια, έχουν και παρενέργειες: ήπιες (συνήθως), σοβαρές (έστω, σπανίως) και πολύ σοβαρές (έστω, σπανιότατα)». Και ότι αυτός που πρόκειται να τα κάνει πρέπει να είναι ενήμερος για όλο το φάσμα των παρενεργειών.

Το άκρως παράλογο «συμπέρασμα» που προκύπτει από τα παραπάνω είναι ότι:

1) Οι κάθε είδους ιατρικοί σύλλογοι, ενώσεις, εταιρείες, κ.λπ., εις την καθ’ ημάς Ανατολή, ενημερώνουν την ελληνική κοινωνία με απόλυτη επιστημονική συνέπεια και υπευθυνότητα ότι «τα εμβόλια είναι απολύτως ασφαλή» και (σε σπάνιες περιπτώσεις παραδοχής) ότι «έχουν ελάχιστες ασήμαντες και παροδικές παρενέργειες», και ότι

2) Το αμερικανικό CDC και το ευρωπαϊκό ECDC παραπληροφορούν ασύστολα και ανεύθυνα τη διεθνή κοινωνία ότι «τα εμβόλια είναι φάρμακα και, ως τέτοια, έχουν και παρενέργειες: ήπιες (συνήθως), σοβαρές (έστω, σπανίως) και πολύ σοβαρές (έστω, σπανιότατα)».

Όταν η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως κωμωδία (ευτυχώς), είναι φυσικό πολλοί να ανεβάζουν στη δημόσια σκηνή τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας αυταπατώμενοι ότι παίζουν τον Βασιλιά Ληρ.

Σημείωση: H ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη απάντηση της συζύγου μου Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου-Γρίβα στο Δ.Σ. του ΙΣΘ στις 27 Νοεμβρίου 2017, με τίτλο «ΕΜΒΟΛΙΑ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ – ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ», μπροστά στην οποία τα ψελλίσματα των κατηγόρων της (χωρίς να αναφέρουν το γιατί ακριβώς την «κατηγορούν»), φαντάζουν ως πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ριγμένοι, είναι αναρτημένη σε πολλές ιστοσελίδες, όπως:

http://www.zougla.gr/apopseis/article/emvolia-apantisi-ston-iatriko-silogo-8esalonikis-pera-apo-tin-propaganda-tou-farmakoviomixanikou-kartel

http://www.grivas.info/emvolia/327-aleksandra-efthymiadou-griva-emvolia-apantisi-ston-isth-pera-apo-tin-propaganda

ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΕΝ ΚΡΑΝΙΩ

Στο μη-πλήρες «αντίγραφο των Πρακτικών» του Δ.Σ. στις 28 Νοεμβρίου 2017, που στάλθηκε στη σύζυγό μου στις 17 Ιανουαρίου 2018 (!) (ήτοι, με σχεδόν δύο μήνες καθυστέρηση) με απλό ταχυδρομείο όπως τεκμαίρεται από το ταχυδρομικό σήμαντρο (και όχι με δικαστικό επιμελητή, όπως ορίζει ο νόμος) και της επιδόθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2018 (!):

1)Δεν αναφέρεται η εισήγηση του προέδρου του ΔΣ με βάση την οποία πάρθηκε η απόφαση παραπομπής.
Εάν δεν έγινε μια τέτοια εισήγηση, τότε πώς πάρθηκε η εν λόγω απόφαση;
Εάν έγινε μια τέτοια εισήγηση, τότε γιατί δεν περιλαμβάνεται στα πλήρη «πρακτικά» που ζητήθηκαν επισήμως από την σύζυγό μου;

2)Η σύζυγός μου κλήθηκε παράτυπα και παράνομα σε πειθαρχική εξέταση, δεδομένου ότι το ΔΣ του ΙΣΘ παραβίασε κατάφωρα το άρθρο 69, παρ. 2, Β.Δ. 11 Οκτωβρίου/7Νοεμβρίου 1957 (ΦΕΚ Α/225), το οποίο ορίζει ότι είναι υποχρεωτική η κλήση του πειθαρχικά ελεγχόμενου μόνο με δικαστικό επιμελητή.

Αντ’ αυτού, η σύζυγός μου κλήθηκε παρανόμως με απλή ταχυδρομική επιστολή(ίσως λόγω… κρίσης) που έφτασε σ’ αυτή με μεγάλη καθυστέρηση (όπως αποδεικνύεται από τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην ημερομηνία που φέρει το εν λόγω έγγραφο και στην ημερομηνία παράδοσής του στο ταχυδρομείο, όπως προκύπτει από την ταχυδρομική σφραγίδα του φακέλου, τον οποίο, κάλλιστα θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ουδέποτε τον παρέλαβε, πράγμα που δεν προσιδιάζει στον χαρακτήρα της).

Βεβαίως, ο ταχυδρομικός διανομέας που ρίχνει τις επιστολές στα γραμματοκιβώτια, δεν μπορεί να θεωρηθεί «δικαστικός επιμελητής». ‘Η, μήπως, μπορεί; Καθότι, όλα είναι πιθανά στη χώρα της φαιδρής πορτοκαλιάς.

3)Στα έγγραφα που απέστειλε (με απλό ταχυδρομείο) το Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ. στη σύζυγό μου, περιέχεται και ένα «μυστηριώδες» e-mail (!) κάποιας κυρίας «Chrysi Tsiouri»xpysat@yahoo.co.uk (4-10-2017) αγνώστων (και σε σας;) λοιπών στοιχείων, προερχόμενο από το Ηνωμένο Βασίλειο (;), στο οποίο η εν λόγω κυρία απλώς επισυνάπτει τη συνέντευξή της συζύγου μου στον Πρωινό Λόγο Κοζάνης (η οποία σας έχει ήδη σταλεί από τον Ι.Σ.Θ Κοζάνης), και παραθέτει μόνο το αγωνιώδες, υψηλής διανοητικής σύλληψης, «επιστημονικού» βάθους και άφθαστου «ήθους» ερώτημα-κραυγή: «καλά αυτή δε θέλει εισαγγελέα». (!!!)

Τώρα, «κατά ποια έννοια, μπορεί ένα τέτοιο e-mail, να συμπεριλαμβάνεται στην ιδιότυπη ‘δικογραφία’ που απέστειλε στη σύζυγό μου το Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ., με απλό ταχυδρομείο»;, είναι ένα ερώτημα που μόνο το Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ. μπορεί να απαντήσει.

Κι αυτό ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο μη-έλεγχος της ταυτότητας του αποστολέα του «μυστηριώδους» e-mali, μου στερεί τη δυνατότητα: (α) να ελέγξω την αξιοπιστία των «καταγγελλόμενων», και (β) Να κινηθώ νομίμως εναντίον του εάν τα καταγγελλόμενα είναι ανακριβή και εάν υποκρύπτουν ιδιοτελή κίνητρα (πράγμα που δεν είναι στον χαρακτήρα μου να κάνω).

4) Ερώτημα νομικής και λογικής απορίας: Είναι δυνατό να είναι πρόεδρος Πειθαρχικού που κρίνει γιατρό για τις απόψεις του για τα εμβόλια, κάποιος όπως ο κ. Δημήτρης Τσάμης (εξέχων στέλεχος της Ν.Δ. που θεωρεί «εγκληματίες» τους «αντι-εμβολιαστές» (όπως συνηθίζει να χαρακτηρίζει όσους έχουν άποψη για τα εμβόλια διαφορετική από τη δική του); [βλ. Σημειώσεις 2 και3]

Διότι, όπως είναι γνωστό, η «αντικειμενικότητα» ενός π.χ. φανατικού Χριστιανού που κρίνει την «ορθότητα» των θρησκευτικών φρονημάτων ενός φανατικού Μουσουλμάνου, έχει χειρότερη σχέση με τη δικαιοσύνη από τη σχέση της στρατιωτικής μουσικής με τη μουσική…

ΨΑΞΤΕ ΑΛΛΟΥ ΓΙΑ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ»

Όπως σας ενημέρωσα ήδη, έχω κάνει τις προκαταρτικές ενέργειες για προσφυγή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον κάθε «κυρωτικής» απόφασης που θα στηρίζεται στις παράνομες ενέργειες του Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ. σε βάρος της συζύγου μου Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου-Γρίβα.

Και σας διαβεβαιώνω ότι θα πέσει στο κενό κάθε προσπάθεια του καταγγελλόμενου Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ. να κατασκευάσει (για προφανέστατους λόγους σκοπιμότητας) έναν «αποδιοπομπαίο τράγο» στο βωμό των συμφερόντων του «ιατρο-φαρμακευτικού συμπλέγματος» που η ύπαρξη του συνιστά ύβρη για την ιατρική επιστήμη.

Σε άλλο κείμενό μου, θα αναφερθώ αναλυτικά στους αφανείς τρόπους της λειτουργίας της μέγιστης απειλής που συνιστά το «ιατρο-φαρμακευτικό σύμπλεγμα» για την ατομική και δημόσια υγεία και της διαπλοκής ορισμένων γιατρών με (επίσης, ορισμένα) ΜΜΕ προς αμοιβαίο όφελος.

Προς το παρόν, περιορίζομαι να σημειώσω ότι στην οικογενειακή μας παράδοση τεσσάρων γενεών γιατρών, δεν υπάρχει χώρος για την «κουλτούρα» των «δηλώσεων μετανοίας».

Κατά τα άλλα, σε ότι αφορά τα λογικά και νομικά κενά στις ενέργειες του Δ.Σ. του Ι.Σ.Θ., ισχύει το ρηθέν: «Ελθέ αμέσως εξηγήσης τί θέλεις ειπείν».

Στη ζωή μου υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι που τους θεωρώ ευλογία γιατί με πυροδοτούν διαρκώς συναισθηματικά και διανοητικά και πολλοί άνθρωποι που με την παρουσία τους με κάνουν να νοιώθω διανοητική και συναισθηματική ασφυξία. Στην πρώτη κατηγορία, ανήκουν άνθρωποι όπως η Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα (σύζυγός μου, εδώ και πάνω από μισό αιώνα). Στη δεύτερη κατηγορία, ανήκουν άνθρωποι όπως εσείς.

Με άφατη θλίψη για την (αναγκαστική, εκ του νόμου) σχέση μου με τον επαγγελματικό «Σύλλογό» σας (εδώ και 4 δεκαετίες) και μαζί σας.

 

Κλεάνθης Γρίβας
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
Όπου θεωρήσω αναγκαίο.
Πηγή

Κλεάνθης Γρίβας:

ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ ΛΟΓΙΚΗΣ (12-12-2017)

 

ΔΗΛΩΣΗ

διευκρινιστική και όχι «μετανοίας»,

όπως θα ήθελαν οι απανταχού εμβολιόφρονες

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα εμβόλια γενικά: Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι εφευρίσκονται από ανιδιοτελείς επιστήμονες-ερευνητές, κατασκευάζονται από φιλάνθρωπες πολυεθνικές εταιρείες που διακατέχονται από μια ειλικρινή σωτηριολογική ιδεολογία και προωθούνται από ανιδιοτελείς επαγγελματίες που ενδιαφέρονται μόνο για την προστασία της υγείας των ανθρώπων.

Έχω μόνο ένα πρόβλημα με τα εμβόλια, που είναι απολύτως προσωπικό και ειδικό: Δεν θέλω να τα εγχύσω καταναγκαστικά στις βιολογικές λειτουργίες τις δικές μου και των παιδιών μου. Συνεπώς,

  • Δεν προτρέπω ποτέ κανέναν να κάνει ή να μην κάνει εμβόλια. Αυτό είναι ζήτημα ατομικής επιλογής και ευθύνης του καθενός (που κάποτε πρέπει να μάθουμε να την αναλαμβάνουμε). Αλλά, και 
  • Δεν θα επιστρέψω σε κανέναν να με εξαναγκάσει να εγχύσω στο κορμί μου και στο κορμί των παιδιών μου ουσίεςτις οποίες οι υπέρμαχοί τους τις προβάλλουν ως σωτήριες (που, μπορεί και να είναι) αλλά εγώ τις θεωρώ επικίνδυνες

Δηλώνοντας ότι «μιλώ μόνο εξ’ ονόματός μου και δίνω στον εαυτό μου το δικαίωμα της κριτικής και των προτάσεων» (Κ. Καστοριάδης), αποστρέφομαι κάθε μορφή καταναγκασμού που ενδυναμώνει την αυτονόμηση του κράτους και την ετερονόμηση του ατόμου και της κοινωνίας, και μιλάω έτσι, γιατί είμαι αυτό που είμαι και δεν μπορώ παρά να είμαι αυτό που είμαι.

Κλεάνθης Γρίβας

Θεσσαλονίκη 12 Δεκεμβρίου 2017

νευρολόγος-ψυχίατρος

διδάκτωρ ψυχιατρικής Α.Π.Θ. 

 

ΜΙΑ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΑ ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΛΥΣΕΝΚΟ 

«Θα σας προσκαλούσα σε πνευματική μονομαχία,

αλλά βλέπω ότι είστε άοπλος».

William Shakespeare [1]

Σε μια εντυπωσιακή κίνηση αυτογκόλ (η οποία θα μπορούσε να έχει θέση σε μια βαλκανιο-μετα-μπαρόκ όπερα μπούφα), ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης [ενός επαρχιακού «Συλλόγου» που, όπως όλοι οι ομοειδείς του, εκλέγει τα διοικητικά του όργανα με… κομματικά ψηφοδέλτια, πράγμα παντελώς άγνωστο στις προηγμένες δυτικές χώρες αλλά σύνηθες στην «καθ’ ημάς ανατολή», στην αφρικανική ήπειρο και σε άλλες «εξελιγμένες» περιοχές του πλανήτη], στις 3/10/2017 προχώρησαν στην παρακάτω ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία» (!) κατά της συζύγου μουΑλεξάνδρας Ευθυμιάδου-Γρίβα, ειδικής παθολόγου, στον «Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης»:

——————————–

«Σας ενημερώνουμε ότι στις 03-10-2017 δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα «Πρωινός Λόγος Κοζάνης» άρθρο της κας Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου – Γρίβα, ειδικής Παθολόγου μέλους του Συλλόγου σας, με τίτλο Εμβόλια: «μια επιχείρηση που στηρίζεται στον φόβο».

Ο Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης καταδικάζει [2] απερίφραστα δημοσιεύματα που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα ενάντια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών προκαλώντας σύγχυση και αμφιβολίες στην κοινωνία.

Παρακαλούμε, για δικές σας ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η κοινά αποδεκτή επιστημονική θέση για τη διενέργεια εμβολιασμών, όπως αυτή ορίζεται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας»

———————————

Αυτή η «καταγγελία-μη καταγγελία» [την οποία αμέσως αντέγραψε και επανέλαβε με αναρτήσεις σε διάφορες ιστοσελίδες μια συντεχνιακή ένωση –«μη κερδοσκοπικό σωματείο», όπως αυτοχαρακτηρίζεται– με την επωνυμία «Ένωση Ελλήνων Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής», αδιαφορώντας για την «σύγκρουση συμφερόντων», όπως ορίζεται από την ιατρική δεοντολογία]: 

α) αφενός είναι έκθετη από άποψη νομική, επιστημολογική, ουσιαστική, ιατρική και ιστορική (πράγμα που ανέλυσε η κ.Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα με γραπτή –28σέλιδη– σφαιρική και τεκμηριωμένη απάντησή της στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης στις 27-11-2017, την οποία θα δημοσιοποιήσω στο αμέσως επόμενο διάστημα), 

β) αφετέρου είναι αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο ορισμένοι επιθυμούν σφόδρα να αντικαταστήσουν το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και τον δημόσιο διάλογο («επιστημονικό» ή άλλο) με την υποχρέωση της ανελευθερίας του λόγου και την επιβολή του μονολόγου που, ως γνωστόν, «καταργεί τα ευεργετικά αποτελέσματα του διαλόγου και οδηγεί αναπόφευκτα στο μαυσωλείο ή το ψυχιατρείο» (Octavio Paz) ή και στα δύο.

Η καταληκτική παράγραφό αυτής της ιδιότυπης «καταγγελίας-μη καταγγελίας» είναι και άκρως αποκαλυπτική:

«Παρακαλούμε, για δικές σας ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η κοινά αποδεκτή επιστημονική θέση (!) για τη διενέργεια εμβολιασμών, όπως αυτή ορίζεται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας».  

Ον μεθερμηνευόμενον εστί: να επιβληθούν οι κατάλληλες «διοικητικές κυρώσεις» ή «ραβδισμοί» (πόσοι;), ώστε να επιβληθεί η όποια επιστημονική «αλήθεια» ή δόγμα, διαμέσου της κατατρομοκράτησης και του φόβου. Αποτέλεσμα: μια σύγχρονη βαλκανιο-μπαρόκ καρικατούρα της εφιαλτικής κυριαρχίας της «απόλυτης αλήθειας» του Λυσένκο κατά την ύστερη φάση της -αλήστου μνήμης- σταλινικής περιόδου, η οποία διεκδικεί μια θέση στη σύγχρονη κωμωδιογραφική επιθεώρηση.

ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ;  

«Αν θέλεις να έχεις μια εικόνα του μελλοντικού κόσμου,

φαντάσου μια μπότα να πατάει ένα ανθρώπινο πρόσωπο, για πάντα»

Τζορτζ Οργουελ, 1984

Στην Εποχή της «Πίστης», το πρόβλημα ήταν η αμφισβήτηση των δογμάτων της Εκκλησίας, που είχε αυτοαναγορευτεί σε μοναδικό ερμηνευτή και κάτοχο της «απόλυτης αλήθειας» των ανεξιχνίαστων βουλήσεων του θεού. Και, μέσω της Ιερής Εξέτασης, ανέβαζε στην πυρά τους «αιρετικούς», διατεινόμενη ότι έκαιγε τα κορμιά τους στη γη, για να «σώσει» την ψυχή τους στον ουρανό…

Στην Εποχή της «Λογικής», το πρόβλημα είναι η αμφισβήτηση των δογμάτων της Επιστήμης, από τα σύγχρονα «ιερατεία» που έχουν αυτοαναγορευτεί σε μοναδικούς ερμηνευτές και κατόχους των «απόλυτων αληθειών» των κυρίαρχων «επιστημονικών» δογμάτων.

Από τον συνδυασμό αυτών των δύο αντιλήψεων (περί «Πίστης» και περί «Λογικής») και των πρακτικών της επιβολής τους,προέκυψαν οι δύο ολοκληρωτισμοί του 20ου αιώνα (ο ναζισμός και ο κομμουνισμός), μέσω των οποίων ο «πολιτισμός» ανακάλυψε τον αποκρουστικό εγκληματία που φώλιαζε μέσα του.

Αυτοανακηρυγμένοι ως μοναδικοί κάτοχοι μιας «απόλυτης αλήθειας» (οι μεν κομμουνιστές κάτοχοι των μεταφυσικών «νόμων» της ιστορίας, οι δε ναζιστές κάτοχοι των μεταφυσικών, «νόμων» της φυλής και του αίματος), συνδύασαν το θρησκευτικό χαρακτήρα των δογμάτων τους με τις τεχνολογικές δυνατότητες που τους παρείχε η «επιστήμη», και οικοδόμησαν την επίγεια κόλαση του απέραντου δικτύου των στρατοπέδων συγκέντρωσης, καταναγκαστικής εργασίας και θανάτου, στα οποία εξοντώνονταν από την αδίστακτη Πολιτική Αστυνομία των ολοκληρωτικών καθεστώτων, όλοι εκείνοι που είχαν την ατυχία να είναι «ακατάλληλοι» φυλετικά ή «ανεπίδεκτοι μαθήσεως» πολιτικά, ή επέμεναν να σκέφτονται με τον εγκέφαλό τους και όχι με τα προτάγματα της προπαγάνδας,

Η κρίση της ναζιστικής παράνοιας διάρκεσε 12 εφιαλτικά χρόνια. Η κρίση της κομμουνιστικής παράνοιας κράτησε 70 χρόνια. Αλλά, ο συνδυασμός στον οποίο στήριξαν την ύπαρξή τους επιβίωσε: Ο θρησκευτικός χαρακτήρας της «πίστης» και ο εργαλειακός χαρακτήρας της «επιστήμης» μπολιάστηκαν στην μεταπολεμική περίοδο στις ελίτ που διαφεντεύουν ευρύτατους τομείς της κοινωνίας, όπου έχουν «κράτος και εξουσία» οι παντοειδείς αυτο-προσδιοριμένοι κάτοχοι -ανυπόστατων- «απόλυτων αληθειών».

Μετά την εκπνοή του Μεσαίωνα του 20ου αιώνα (που βιώθηκε με την μορφή δύο εφιαλτικών ολοκληρωτισμών και εκατοντάδων αποκρουστικών αυταρχισμών), αναδύεται ο Μεσαίωνας του 21ου αιώνα, όπως γίνεται αντιληπτό από την ύπαρξηεκατοντάδων στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας και θανάτου και από τους διαρκώς αυξανόμενους καταναγκασμούςγια συμμόρφωση στους πληθυσμούς σε όλο τον πλανήτη.

ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ

Κατά τη γνώμη μου, όλα τα φαινόμενα που αναφέρθηκαν παραπάνω, μπορούν να καταστούν σχετικώς κατανοητά και ερμηνεύσιμα μόνο εάν ενταχθούν μέσα στο πλαίσιο της ατομικής και κοινωνικής παθολογίας της «σχιζοφρένειας» και τηςεξουσιοφρένειας, που χαρακτηρίζει με ιδιαίτερο τρόπο κάθε εποχή.

  • Στο πεδίο της ατομικής παθολογίας, που προκύπτει από την επιβολή του εξουσιοφρενικού προτύπου πάνω στην ατομική προσωπικότητα, η «σχιζοφρένεια» εκφράζει έναν ορισμένο τύπο διάστασης του ατόμου από την πραγματικότητα, η οποία δεν είναι πια δυνατό να αναγνωρίζεται και να βιώνεται ως πραγματικότητα από το συγκεκριμένο άτομο. Και Το παραλήρημα, με το οποίο εκδηλώνεται, εξαλείφει πλασματικά αυτή τη διάσταση και αποτελεί μια μη-συνειδητή και αλλοτριωμένη προσπάθεια του ατόμου να επανεγκαταστήσει κάποια «βιώσιμη» σχέση με την (παραληρηματικά μεταλλαγμένη) πραγματικότητα, η οποία, μέσα απ’ αυτή τη μεταλλαγή, παύει να υφίσταται σαν στοιχείο διαλυτικό ή επικίνδυνο για την ύπαρξη του ατομικού υποκειμένου.
  • Στο πεδίο της κοινωνικής παθολογίας, που προκύπτει από την επιβολή του σχιζοφρενικού προτύπου πάνω στο κοινωνικό σώμα, η εξουσιοφρένεια εκφράζει τη μόνιμη διάσταση της εξουσίας από την υφιστάμενη πραγματικότητα, την οποία δεν είναι δυνατό να την αναγνωρίζει ως πραγματικότητα, γιατί μια τέτοια αναγνώριση συνεπάγεται την αμφισβήτηση των λόγων της ύπαρξης και οδηγεί στην αυτο-αναίρεσή της ως εξουσίας. Και η ιδεολογία (ο παραληρηματικός λόγος της εξουσίας) εξαλείφει πλασματικά αυτή τη διάσταση και αποτελεί μια συνειδητή και, συγχρόνως, ασυνείδητη, αλλοτριωμένη και, ταυτοχρόνως, αλλοτριωτική προσπάθεια της εξουσίας να επανεγκαθιστά διαρκώς κάποια «βιώσιμη» σχέση της με την (ιδεολογικά μεταλλαγμένη) πραγματικότητα, η οποία, μέσα απ’ αυτή τη μεταλλαγή, παύει να υφίσταται ως στοιχείο που εγκυμονεί κινδύνους για τις υφιστάμενες εξουσιαστικές σχέσεις και τείνει στη δικαίωση της ύπαρξής τους, σε πλήρη λογική συνέπεια με μια βασική εξουσιαστική αρχή, σύμφωνα με την οποία «όταν η ιδεολογία δεν συμφωνεί με την πραγματικότητα, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα».
  • Από την άποψη της επικινδυνότητας, δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσα στη «σχιζοφρένεια» και την εξουσιοφρένεια: Η πρώτη είναι ακίνδυνη, η δεύτερη ανθρωποθυσιαστική (σε ατομική ή μαζική βάση – ας θυμηθούμε μόνο τα 65 εκατομμύρια θύματα της δεύτερης παγκόσμιας ανθρωποσφαγής). Η πρώτη οδηγεί συνήθως στο ψυχιατρείο (κακώς). Και το τίμημα της καταβάλλεται από το άτομο και το στενό του περιβάλλον. Η δεύτερη οδηγεί ενίοτε στην κατάκτηση της εξουσίας(κάκιστα). Και το τίμημα πληρώνεται από έναν ή περισσότερους λαούς. (Κλ. Γρίβας, Η εξουσία της βίας, Ιανός, 1987)
  • ΚΑΙ ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ… 

Όταν κανείς πετάει το «γάντι», πρέπει να ξέρει πως είναι πιθανό κάποιος να το σηκώσει, αποδεχόμενος την πρόκληση. Πράγμα όχι σύνηθες σε χώρες «λωτοφάγων, αλλά όχι και απίθανο… Συνεπώς, έπεται συνέχεια

ΠΡΩΤΟ, θα δημοσιοποιήσω τον πλήρη φάκελο της υπόθεσης της ιδιότυπης «καταγγελίας-μη καταγγελίας» του πρόεδρου και του γραμματέα του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης.

ΔΕΥΤΕΡΟ, θα δημοσιοποιήσω το πλήρες περιεχόμενο (σε ελληνική μετάφραση) της ιστοσελίδας για τις ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ του Center of Disease Control (CDC) [Κέντρο Ελέγχου Νόσου] του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ, από το οποίο ενημερώνονται οι πολίτες, οι επιστήμονες, οι κρατικοί και μη-κρατικοί Οργανισμοί, τα Ινστιτούτα και τα ερευνητικά κέντρα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Φυσικά, σε ολόκληρο τον πλανήτη, πλην της Ελλάδας, όπου δεν έγινε καμιά αναδημοσίευση του πλήρους περιεχομένου του στον έντυπο ή στο διαδυκτιακό τύπο, ούτε σε κανένα φυλλάδιο κάποιας από τις 1.500 (!) επιστημονικές εταιρείες στη χώρα (από τις οποίες, σημειωτέον, μόνο 44 είναι αναγνωρισμένες από το Υπουργείο Υγείας).

Κ.Γ.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΤΕΛΛΟΥ, καρδιολόγου, διευθυντή του Καρδιολογικού Τμήματος του Τζάνειου Νοσοκομείου Πειραιά, διδάκτορα Πανεπιστημίου Αθηνών, με τίτλο «ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ή ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΓΟΡΑΣ; ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο Ε.Ο.Φ.;» [στην κατηγορία ΑΡΘΡΑ ΤΡΙΤΩΝ]. Είναι μια ρωγμή στα τείχη της αφόρητης ανοητολογίας του ιδιοτελών «δαιμονισμένων» από έναν ανιδιοτελή σκεπτόμενο άνθρωπο και γιατρό.

 

[1]. http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=342

[2]. Πέραν του ότι ουδείς ενδιαφέρεται εάν και τι καταδικάζει ο οιοσδήποτε Σύλλογος, η αναφορά θα μπορούσε να αναδιατυπωθεί επί το ακριβέστερον, ως εξής: «ο πρόεδρος και ο γεν. γραμματέας του τάδε συλλόγου καταδικάζουν, κλπ», διότι, ως γνωστόν, ικανότητα ανάγνωσης, κατανόησης και αποδοχής ή απόρριψης απόψεων  διαθέτουν μόνο τα ανθρώπινα όντα (και όχι οι σύλλογοι, οι Ενώσεις τα σωματεία, κλπ.)

Πηγή

http://www.grivas.info/emvolia/320-emvolia-apolyti-alitheia-i-apolyto-keno-logikis