Tag Archive: αστροκύτταρα


Λοιμώξεις φλεγμονή και Αλτσχάιμερ

 Λοιμώξεις και φλεγμονή

Για να συνοψίσουμε όσα είπαμε μέχρι τώρα, η νόσος του Alzheimer φαίνεται να είναι ένα επακόλουθο της ανικανότητας των νευρώνων να λειτουργήσουν σωστά, λόγω της ανεπάρκειας σε λιπίδια και χοληστερόλη.

Αλτσχάιμερ και χαμηλή δίαιτα σε λιπαρά

Αλτσχάιμερ, χοληστερόλη και στατίνες

Αλτσχάιμερ, βήτα αμυλοειδής (πλάκα) και χοληστερόλη.

Ένα πρόβλημα είναι ότι τα λιπίδια ταγγίζουν με τη πάροδο του χρόνου αν δεν αναπληρωθούν επαρκώς.
Τα ταγγισμένα λίπη είναι ευάλωτα σε επιθέσεις από μικροοργανισμούς όπως τα βακτήρια και οι ιοί.
rancid
Η β-αμυλοειδής είναι μέρος της λύσης, διότι επιτρέπει στα αστροκύτταρα να είναι πολύ πιο αποτελεσματικά στην αξιοποίηση της γλυκόζης σε αναερόβιες συνθήκες, προστατεύοντας τα εσωτερικά συντιθέμενα λιπίδια και χοληστερόλη από την έκθεση στο τοξικό οξυγόνο, ενώ την ίδια στιγμή παρέχει την ενέργεια που απαιτείται τόσο από τα αστροκύτταρα για αυτή τη σύνθεση όσο και των γειτονικών νευρώνων να τροφοδοτήσουν τις εκπομπές των σημάτων τους.
Εκτός από τα αστροκύτταρα, η μικρογλοία του εγκεφάλου εμπλέκεται επίσης στη νόσο Αλτσχάιμερ.
Η μικρογλοία προωθεί την ανάπτυξη των νευρώνων όταν όλα είναι καλά, αλλά ενεργοποιεί στον νευρώνα τον προγραμματισμένο κυτταρικό του θάνατο όταν ανιχνεύονται  τοξικές ουσίες που εκκρίνονται από τα βακτήρια όπως οι πολυσακχαρίτες [56].
Η μικρογλοία αμυνόμενη θα εκκρίνει κυτοκίνες (σήματα επικοινωνίας που προωθούν την ανοσολογική απόκριση) όταν εκτεθεί σε μολυσματικούς παράγοντες, και αυτά με τη σειρά τους θα οδηγήσουν σε φλεγμονή, ένα άλλο πολύ γνωστό χαρακτηριστικό που συνδέεται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ [1].

                           Αλτσχάιμερ, βήτα αμυλοειδής  (πλάκα) και χοληστερόλη.

Αστροκύτταρα, μεταβολισμός της γλυκόζης, και το οξυγόνο

To Αλτσχάιμερ σαφώς συσχετίζεται με την ανεπάρκεια στον εφοδιασμό λίπους και  χοληστερόλης στον εγκέφαλο. Η IDL, όταν λειτουργεί σωστά, είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στη διακίνηση της χοληστερόλης και του λίπους, διακίνηση από το αίμα διαμέσου των κυτταρικών μεμβρανών, σε σύγκριση με την LDL [8].

Αλτσχάιμερ και χαμηλή δίαιτα σε λιπαρά

Δίνει το περιεχόμενo της πολύ πιο εύκολα από, τις άλλες apo’s. Και το επιτυγχάνει αυτό, ως άμεση συνέπεια της apoE.
H IDL (καθώς και η LDL) στο αίμα παραδίδει λίπη και χοληστερόλη στα αστροκύτταρα του  εγκεφάλου, έτσι τα αστροκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιούν αυτή την εξωτερική πηγή θρεπτικών ουσιών αντί να την παράγουν τα ίδια.

 Υποψιάζομαι ότι, στην πραγματικότητα,  τα αστροκύτταρα παράγουν μόνο ένα κομμάτι των θρεπτικών ουσιών, όταν η εξωτερική τροφοδοσία είναι ανεπαρκής, και το κάνουν με «μισή καρδιά».

Γιατί θα ήταν ασύμφορο για το αστροκύτταρο να συνθέσει  τα  δικά του λιπίδια και χοληστερόλη; 

Κατά τη γνώμη μου, η απάντηση έχει να κάνει με το οξυγόνο.

Το αστροκύτταρο χρειάζεται σημαντική ενέργεια για να συνθέσει τα λίπη και τη χοληστερόλη, και αυτή η ενέργεια παρέχεται συνήθως μέσω της γλυκόζης από το αίμα.

Επιπλέον, το τελικό προϊόν του μεταβολισμού της γλυκόζης είναι το ακετυλο-συνένζυμο Α, ο πρόδρομος τόσο των λιπαρών οξέων όσο και της χοληστερόλης.

Η Γλυκόζη μπορεί να καταναλωθεί πολύ αποτελεσματικά στα μιτοχόνδρια, μέσω αερόβιας διεργασίας που απαιτεί οξυγόνο.

Η γλυκόζη διασπάται για να παράγει ακετυλο-συνένζυμο Α σαν ένα τελικό προϊόν, καθώς επίσης και ΑΤΡ, η πηγή της ενέργειας για όλα τα κύτταρα.

Συνέχεια

chol-D
Μέσα από αναδρομικές μελέτες  η βιομηχανία της στατίνης υπήρξε πολύ επιτυχής στο παιχνίδι της προσποίησης ότι τα οφέλη που προέρχονται από την υψηλή χοληστερόλη πραγματικά οφείλονται στις στατίνες, όπως έχω περιγράψει εκτενώς σε ένα δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ στατινών και βλάβης του εμβρύου, σήψη, ο καρκίνος, η και καρδιακή ανεπάρκεια .
Στην περίπτωση της νόσου του Alzheimer, παίζουν αυτό το παιχνίδι ανάποδα.
Κατηγορούν τη χοληστερόλη για ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που πιστεύω ότι στην πραγματικότητα προκαλείται από τις στατίνες.

Πρόσφατα η Ελληνική εταιρεία Ανοιας ζητά:
» Την εκπόνηση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την άνοια ζητά η Ελληνική Εταιρεία Άνοιας και το Πανελλήνιο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων, επισημαίνοντας ότι η νόσος Αλτσχάιμερ συνεχίζει να λαμβάνει «εκρηκτικές» διαστάσεις, καθώς προσβάλλει συνολικά περισσότερους από 39 εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο και σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, η «έκρηξη» αυτή αναμένεται να συνεχιστεί με το συνολικό αριθμό των πασχόντων να αγγίζει τα 100 εκατομμύρια έως το 2050 «
Συμβάλλοντας σαυτή την εκπόνηση θα παρουσιάσουμε σε συνέχειες το δοκίμιο της εργασίας της Δρ Στέφανι Σένεφ όπου παρουσιάζει «εκλαϊκευμένα» τις αιτίες που οδηγούν  στο Αλτσχάϊμερ