Η Αρχαία Ιατρική στη λαϊκή μας παράδοση.

Γεράσιμος Α Ρηγάτος , Παθολόγος Ογκολόγος.
(τροποποιημένο απόσπασμα από το ομώνυμο βιβλίο που κυκλοφορεί απo τις εκδόσεις ΒΗΤΑ.)
108030375
 Το κύρος και η αυθεντία του Ιπποκράτη (460-377 π. Χ. ) κυριάρχησαν επί αιώνες στην ιατρική σκέψη και πράξη μέσο της παράδοσης και των βιβλίων που έγραψε ο ίδιος ή οι γιατροί της σχολής του.
Ο σχολιασμός των έργων αυτών από τον Γαληνό το 2ο μ.Χ. αιώνα (128-200 μ.Χ.), με την προσθήκη στοιχείων από την εν τω μεταξύ εμπειρία, έδωσε νέα ώθηση στις αντιλήψεις της χυμοπαθολογίας και επιβεβαίωσε το κύρος τους .
Η κατ’ εντολή του Ιουλιανού νέα συγκέντρωση και θεώρηση των ιατρικών γνώσεων τον 4ο μ.Χ. αιώνα από τον Ορειβάσιο, στηρίχτηκε κατά βάση στους δύο κορυφαίους, με την κατά περίπτωση παράθεση των αντιλήψεων και απόψεων των άλλων γιατρών των αιώνων που μεσολάβησαν, αλλά και σύγχρονων του Ορειβασίου.
Τα χειρόγραφα έργα, αυτούσια ή σε ευσύνοπτες μορφές, γνώρισαν τη διάδοση σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, που εξασκούσε την ιατρική με βάση τις Ελληνικές αντιλήψεις και γνώσεις.
Τους επόμενους αιώνες, η μετάφραση των έργων σε διάφορες γλώσσες των λαών, προς τα ανατολικά και προς τα δυτικά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, έκανε την αρχαιοελληνική ιατρική γνώση γνώμονα της άσκησης της ιατρικής.
Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι η Αραβική-Ισλαμική παραδοσιακή ιατρική στηρίζεται στις αντιλήψεις της χυμοπαθολογίας, όπως άλλωστε και η Ισπανική, που δέχτηκε τις επιδράσεις τόσο μέσο της Ρώμης όσο και μέσο των Αράβων .
Οι αιώνες της τυπογραφίας έδωσαν μία ακόμα μεγαλύτερη ώθηση, καθώς τα βιβλία που τυπώνονταν ήταν ακριβώς εκείνα που ήδη είχαν κύρος και ζήτηση, δηλαδή τα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων, επί του προκειμένου τα βιβλία των αρχαίων γιατρών.