Tag Archive: ελονοσία


Η χλωροκίνη μπορεί να σκοτώσει πολλούς ανθρώπους στην Αφρική, το Σικάγο και αλλού!

Ο ΠΟΥ και πολλοί άλλοι υποστηρίζουν τη χρήση υδροξυχλωροκίνης (HCQ) εάν η εξέταση SARS-CoV-2 είναι θετική.

Η HCQ είναι ένα παλιό φάρμακο για την ελονοσία, που χρησιμοποιείται επίσης για αυτοάνοσες ασθένειες, αλλά δεν έχει εγκριθεί επίσημα για το Covid-19.

Οι περισσότερες από τις πρόσφατες μελέτες με την HCQ (περισσότερες από 100 στις 18.4.2020, 35 νέες την περασμένη εβδομάδα), οι οποίες έχουν πλέον καταχωρηθεί με ταχεία διαδικασία, θέλουν επίσης να χρησιμοποιούν την HCQ μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα.

Η HCQ χρησιμοποιείται ήδη έτσι, ακόμη και σε εντελώς υγιείς ανθρώπους «για την πρόληψη σοβαρών καταστάσεων».

Χρησιμοποιείται επίσης προφυλακτικά για ιατρικό προσωπικό.

Η συνιστώμενη δόση είναι περίπου 20 φορές υψηλότερη από την προφύλαξη από την ελονοσία! (400-800mg ανά ημέρα). Η «προφυλακτική» χρήση και η παραγωγή (π.χ. στο Καμερούν) της HCQ αυξάνεται σήμερα, ειδικά στην Αφρική.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για μια θετική κλινική επίδραση της HCQ στα θετικά SARS-CoV-2, πόσο μάλλον στα αρνητικά της δοκιμής.

Ωστόσο, η HCQ είναι ένα από τα φάρμακα που προκαλούν σοβαρή βλάβη στα ερυθρά αιμοσφαίρια σε περιπτώσεις κληρονομικής ανεπάρκειας 6-φωσφορικής αφυδρογονάσης γλυκόζης (G6PD).
Τα ερυθροκύτταρα διαρρηγνύονται μαζικά. Τα θραύσματα τους φράζουν τα μικρότερα αιμοφόρα αγγεία και βλάπτουν λογικά όργανα όπως τα νεφρά και τον εγκέφαλο.

Συνέχεια

Η Η Μαδαγασκάρη θα ερευνήσει εργαστηριακά  ένα φυτικό σκεύασμα που όπως ισχυρίζεται και σε εμπεριστατωμένη βιβλιογραφία, χρησιμοποιείται ήδη ευρέως στην φαρμακοβιομηχανία, για την θεραπεία για τον κορωνοιό, δηλώνει ο πρόεδρος της Μαδαγασκάρης Andry Rajoelina  αρχές Μαρτίου.

Είχε κάνει και προηγουμένως ισχυρισμούς σχετικά με εναλλακτικές θεραπείες για τον ιό που προκάλεσαν την αντίδραση και την προειδοποίηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας του ΟΗΕ τον (ΠΟΥ).

 «Ο novel, καινούριος κορωνοιός  δεν είναι γρίπη (και) τα αρχαία φάρμακα της γιαγιάς πρέπει να αντιμετωπιστούν με αμφιβολία», δήλωσε η εκπρόσωπος του ΠΟΥ, Charlotte Faty Ndiaye.

Παρόλο που στην ιστοσελίδα του, ο ΠΟΥ αναφέρει ότι ορισμένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των δυτικών και παραδοσιακών φαρμάκων, «μπορεί να παρέχουν άμεση και ανακούφιση των συμπτωμάτων» της Covid-19.

φωτογραφία

«Θα κάνουμε έρευνες και είμαι πεπεισμένος ότι η Μαδαγασκάρη θα βρει αυτό το φάρμακο», είπε τον περασμένο μήνα και ενθάρρυνε τη χρήση εναλλακτικών θεραπειών ως τρόπου «ενίσχυσης των αντισωμάτων» κατά του κορωνοϊού.

«Θα αλλάξουμε την ιστορία ολόκληρου του κόσμου.»

Συνέχεια

Παρασκευή «Λημνίας Γης»

clip_image003.gif

Ένα μοναδικό φαρμακευτικό παρασκεύασμα της Ελληνικής γης που παραμένει άγνωστο στους περισσοτέρους σήμερα, αποτελούσε για αιώνες η Λημνία γη.

Η «Λημνία Γη» ή «Λημνία Σφραγίς», ο παχύρρευστος κοκκινωπός πηλός που είχε διάφορες και μοναδικές θεραπευτικές ιδιότητες (η χρήση της γινόταν είτε με επάλειψη σε πληγές, είτε με κατάποση), εξορυσσόταν αδιάλειπτα για αιώνες από την αρχαιότητα έως τις αρχές του 19ου αιώνα στην Λήμνο.
Η ιστορία της θεραπευτικής «Λημνίας Γης» χάνεται στα βάθη του χρόνου.

Σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία, η Λήμνος είναι το νησί του Θεού της φωτιάς Ηφαίστου, λόγω του ότι εκεί έπεσε, όταν τον έριξε από τον Όλυμπο ο Δίας.
Ο Ήφαιστος στριφογύριζε στον αιθέρα για μέρες, έως ότου κατέληξε στον λόφο Μόσυχλο.

Λόγω της πτώσης του έσπασε το πόδι του, για αυτό και – αν και Θεός- , κούτσαινε.

Συνέχεια

Η χρήση τoυ άργιλου, αλλοιώς πηλού  στη λαϊκή ιατρική πηγαίνει πίσω στους προϊστορικούς χρόνους.

Οι αυτόχθονες λαοί σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ευρέως τον πηλό, χρησιμοποιούν δηλαδή την γεωφαγεία.

Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του φαρμακευτικού πηλού πηγαίνει πίσω στην αρχαία Μεσοποταμία.

Μια ευρεία ποικιλία των αργίλων χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς-κυρίως για εξωτερικές εφαρμογές, όπως τα λουτρά πηλού σε ιαματικά λουτρά (λασποθεραπεία), αλλά επίσης και εσωτερικά.

1332757195

Μεταξύ των πιο συχνών άργιλων που χρησιμοποιούνται για ιατρικούς σκοπούς είναι ο καολίνης και οι σμηκτικοί άργιλοι όπως μπεντονίτης, μοντμοριλλονίτης και πηλό Fuller.

Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του φαρμακευτικού πηλού  είναι σε πήλινες πινακίδες της Μεσοποταμίας γύρω στο 2500 π.Χ.

Επίσης, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν πηλό.

Οι γιατροί των Φαραώ  χρησιμοποιούσαν το υλικό ως αντιφλεγμονώδες και αντισηπτικό.

Ήταν επίσης ένα συστατικό που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή μούμιων.

Ο πάπυρος του Eber τον περιγράφει περίπου το  1550 π.Χ. (αλλά η  παράδοση πηγαίνει πίσω πολλούς αιώνες νωρίτερα) είναι ένα σημαντικό ιατρικό κείμενο από την αρχαία Αίγυπτο.

Περιγράφει τη χρήση του πηλού για μια ευρεία ποικιλία προβλημάτων,όπως  για εντερικά προβλήματα, καθώς και για διάφορα οφθαλμολογικά  προβλήματα.

Συνέχεια

Υπάρχουν κάποιες δημοσιεύσεις για το υπεροξείδιο και δείχνουν κάποιες φωτογραφίες
του οξυζενέ που πωλείται στα φαρμακεία.
ΠΡΟΣΟΧΗ  ΑΥΤΟΣ  ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΔΕΝ  ΠΙΝΕΤΑΙ.
ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ (H2O2) –
Η απαγορευμένη πανάκεια

Η άγνωστη «θαυματουργή» θεραπεία

http://eleftheri-epistimi.blogspot.gr/2010/02/blog-post_24.html

Το γνωστό οξυζενέ φαίνεται να συμβάλλει σημαντικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός ευρέος φάσματος ασθενειών. Παρόλο όμως, που αρκετοί επιστήμονες πραγματοποιούν αποκαλυπτικές μελέτες για τις ιαματικές του ιδιότητες, τα συμπεράσματά τους υποβαθμίζονται συστηματικά απο το ιατροφαρμακευτικό σύστημα…

Πριν από 170 χρόνια, όταν η Ινδία ήταν ακόμα βρετανική αποικία, οι αυτόχθονες έπιναν νερό, μέσα στο οποίο διέλυαν μικρές ποσότητες υπεροξειδίου του υδρογόνου για να αντιμετωπίσουν μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών – από πιο ήπιες, όπως η γρίπη, έως σοβαρότερες ασθένειες, όπως η χολέρα και η μαλάρια.

Τα αποτελέσματα αυτής της μεθόδου θεραπείας ήταν τόσο θετικά, ώστε θεωρήθηκε ότι η διάδοση της θα επηρέαζε το εμπόριο χημικών φαρμάκων που είχε αρχίσει τότε να καθιερώνεται και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Για να αντιμετωπίσουν την απειλή, οι βρετανικές Αρχές προσέλαβαν έναν ρεπόρτερ, ο οποίος -προσποιούμενος τον γιατρό- «κατασκεύασε» μια ιστορία για ένα παιδί που πέθανε εξαιτίας εγκεφαλικής βλάβης, ύστερα από τη λήψη υπεροξειδίου του υδρογόνου.

Το γεγονός ότι η είδηση προήλθε από έναν «ειδικό» επηρέασε καθοριστικά τους Ινδούς, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν τη χρήση του Η2Ο2 και να στραφούν στα βρετανικά φαρμακευτικά σκευάσματα (Madison Cavanaugh, The oneminute cureThe secret to healingvirtually all diseases).

Συνέχεια

Γιατροσόφια (φάρμακα) 

Ο τεχνικός ύπνος και η νάρκωση επιτυγχάνεται με τ’ αφιόνι, που είναι καρπός παπαρούνας. Τα στουμπάνε και πίνουν το ζουμί. (Το αφιόνι έσωσε την κατάσταση και με τα κλάματα των μικρών παιδιών κατά την εξόδου του Μεσολογγίου). Νάρκη, επιφέρει και η χουχούτα (τάτλα), χορταρικό σαν την κολιτσίδα που φύεται μονάχο του πιο πολύ στην περιοχή της Δ. Ευρυτανίας. 

Καταπραϋντικό στους πόνους είναι και ο βάλσαμος.

Για εσωτερική χρήση βράζουν το κίτρινο λουλούδι του και το πίνουν σα ρόφημα, ενώ για εξωτερική το τρίβουν και το κάνουν αλοιφή με παλιό λάδι.

Σταματάει αμέσως την αιμορραγία.

Δίνει και αντισηπτικό υγρό που αλείφουν τα πτώματα για να διατηρούνται, (εξ ου και μπαλσάμωμα).

Αντισηπτικές ιδιότητες έχει και η ρίγανη.

(Ο σκοτωμένος λαγός για να διατηρηθεί, θέλει λίγα κλωνάρια ρίγανη στην κοιλιά του).

Μαλακώνει ακόμα τον πονόδοντο και δίνει ρόφημα και την ευκοιλιότητα και τον κοιλόπονο. (Την έβαζαν επίσης για νοστιμιά στη σαλάτα, το ριγανάτο του φούρνου ή στο σουφλιμά).

Το σκουρπίδι, που βγαίνει ανάμεσα στα πουρνάρια, είναι μοναδικό για τους κοιλόπονους των μικρών παιδιών.

Το άνθος του χαμόμηλου, (το συνιστά πολύ και η επιστήμη), δίνει το αρωματικό του ρόφημα που μαλακώνει το στομάχι κι όλο το πεπτικό σύστημα.

Για την ίδια περίπου χρήση είναι και το τίλιο, το φασκόμηλο, η μαντζουράνα, τα ξερά τριαντάφυλλα, τα άνθη της μολόχας και το βουνίσιο τσάι.

Τα φύλλα της μολόχας δίνουν το κατάπλασμα για εξωτερικούς όγκους, όπως και το ψημένο κρεμμύδι με ζάχαρη και στάχτη, ο βρασμένος τραχανάς και ο κρόκος του αυγού με στουμπημένη σταφίδα.

Όταν όμως σπάσει το σπυρί, τότε καθαρίζει με το ελατορέτσινο.

Το αίμα καθαρίζει με ρόφημα από λουλούδια της ασφάκας, με τρυφερά φύλλα καρυδιάς, με αλοή, με αψιφιά ή με χάπια από δάκρυ ελατίσιου ρετσινιού.

Τα φύλλα του ευκάλυπτου και η αψιφιά με την αλοή δίνουν το φάρμακο κατά της ελονοσίας.

Το αγνό μέλι με σκόνη από άνθη ανυχακιού ή με τρίμματα απ’ τους καρπούς του μελαθρακιού ή αναποδογενιού είναι για τις αμυγδαλές και το καθάρισμα του αίματος.

Στα μικρά παιδιά η θεραπεία αυτή γίνεται με χυμό από ρόδο ή ζόχι .

Τα παραδάκια (καρποί σαν φακή ομώνυμου φυτού, που φυτρώνει σε πετρώδη εδάφη) και το αναποδογένι είναι το αμελέτητο.

Για τη σούφρα που βγάζουν τα μικρά παιδιά, υπάρχει ειδικό χορτάρι που μοιάζει με τη μυρωδιά και λέγεται “σουφροχόρτι”.

Τα νεφρά καθαρίζουν με ρόφημα από συρτό (χόρτο που έρπει σαν την αγριάδα σε χοντροχώραφα) απ’ τα τσόφλια του άσπρου κρεμμυδιού και τα ξερό τριφύλλι.

Το πεντανεύρι, που βγαίνει σε βαρκότοπους, συνίσταται για το ζάχαρο και τις αμοιβάδες.

Οι αμοιβάδες καταπολεμούνται και με το ρόφημα από άνθη δεντρολίβανου ή τους χυμούς των φύλλων του καρυοφυλλιού.
Το πεπτικό σύστημα καθαρίζει και το στομάχι μαλακώνει με τις ρίζες της αγριάδας.

Οι γαστρούλες που φυτρώνουν σε παλιούς και νοτισμένους τοίχους γιατρεύουν τα χελώνια.

Το ξυνόγαλο είναι για την δυσκοιλιότητα και το ψημένο κυδώνι ή οι καρποί της κρανιάς είναι για την ευκοιλιότητα.

Συνέχεια